Stwierdzenie u pracownika choroby zawodowej może stanowić podstawę do rozwiązania przez niego umowy o pracę, bez zachowania terminów wypowiedzenia. Może także uzasadniać ubieganie się przez niego o rentę inwalidzką.
Aby choroba została zakwalifikowana jako choroba zawodowa musi, być związana z wykonywanym zawodem, znajdować się w spisie chorób zawodowych i na koniec musi być stwierdzona przez lekarza medycyny pracy na podstawie dokumentacji choroby. Różne schorzenia wymagają różnego czasu występowania objawów.
Jaka jest korzyść z tego że nasze schorzenie zostało zakwalifikowane jako "choroba zawodowa"?
Po stwierdzeniu choroby zawodowej można otrzymać:
Zasiłek chorobowy - 100 % pensji (na pół roku, ale można to przedłużyć - nie dłużej jednak niż na dalsze trzy miesiące).
Świadczenie rehabilitacyjne - 100 proc. pensji (maks. na rok).
Zasiłek wyrównawczy (wyrównuje różnicę, jeśli wynagrodzenie obniżyło się z powodu "uszczerbku na zdrowiu").
Jednorazowe odszkodowanie, w przypadku stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu - 341 zł za każdy 1 proc. uszczerbku, ale nie więcej niż 7466 zł.
Renta z tytułu niezdolności do pracy
Kiedy renta kiedy zasiłek???
* Zaćma obuoczna. Dawniej dawała rentę. Teraz potrafimy ją leczyć, w Polsce od kilku lat. Pacjent jednego z naszych lekarzy miał z jej powodu I grupę inwalidztwa, a po operacji kierował własnym samochodem. Rencista z zaćmą otrzyma pewnie krótką rentę czasową i skierowanie na operację. A potem zależnie od wyników leczenia dostanie rentę albo nie.
* Jednooczność. Dawniej - automat. Teraz utrzymanie renty możliwe byłoby raczej tylko w przypadku kierowców i osób pracujących na wysokości. Dla pracowników umysłowych - utrata renty gwarantowana.
Choroby informatyków:
Przewlekłe choroby układu ruchu (m.in. zapalenie: ścięgna i jego pochewki, zespół cieśni nadgarstka) wywołane sposobem wykonywania pracy
Przewlekłe choroby obwodowego układu nerwowego (zespół cieśni w obrębie nadgarstka, zespół rowka nerwu łokciowego) wywołane sposobem wykonywania pracy
Zespół cieśni nadgarstka - stan chorobowy powstały w wyniku długotrwałego nacisku na nerw pośrodkowy biegnący wzdłuż przedramienia. Zespół ten charakteryzuje się mrowieniem w nadgarstku i przedramieniu oraz znacznym osłabieniem kciuka. Przyczyną choroby może być reumatoidalne zapalenie stawów, może też mieć ona charakter choroby zawodowej np. sekretarek (pisanie na maszynie). Naturalne leczenie przewiduje przyjmowanie (co najmniej 2 miesiące) witaminy B6. Diagnozy można dokonać za pomocą padania USG (ocena obrzęku i ucisku nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka) oraz oraz badania EMG (przewodnictwo nerwowo-mięśniowe) - zaburzenia przewodzenia w nerwie pośrodkowym. Możliwe leczenie operacyjne polegające na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka (uwolnienie nerwu pośrodkowego od ucisku).
Zespół rowka nerwu łokciowego - w okolicy stawu łokciowego nerw łokciowy przechodzi z tylnej powierzchni ramienia w masyw mięśni zginaczy przedramienia i biegnie między dwiema głowami zginacza łokciowego nadgarstka połączonymi pasmem powięziowym. W wyniku tego nerw biegnie w eliptycznym kanale kostno-włóknistym, ograniczonym od boku przez staw łokciowy i więzadło poprzeczne stawu, zaś od strony przyśrodkowej przez rozścięgno zginacza łokciowego nadgarstka. Przy ruchu zginania łokcia opisane wyżej rozścięgno ulega napięciu i kanał nerwu łokciowego zmniejsza swoje światło. Nerw łokciowy może zostać także uciśnięty przez wyrośla kostne, gangliony czy tłuszczaki. Zespół rowka nerwu łokciowego występuje zazwyczaj u mężczyzn i dotyczy ręki dominującej. Choroba objawia się zaburzeniami czucia - początkowo nadwrażliwość, później zaś osłabienie czucia przyśrodkowej powierzchni przedramienia i palców IV i V, które na długo wyprzedzają narastające osłabienie siły mięśni. Uszkodzenie ruchowe dotyczy większości mięśni wewnętrznych ręki. Z czasem ich osłabienie doprowadza do przeprostu palców w stawach śródręczno-palcowych oraz niemożnośći rozstawienia palców II-V. Leczenie zachowawcze można stosować przy neuropatiach pourazowych, ale zazwyczaj efekty są krótkotrwałe. Wybór leczenia operacyjnego zależy od miejsca i rodzaju ucisku nerwu łokciowego. Zazwyczaj wystarcza wycięcie dachu kanału. Przy dużej koślawości łokcia i przy zaburzeniach kostnych w wyniku zmian zwyrodnieniowych lub pourazowych wykonuje się przednie przemieszczenie (transpozycja) pnia nerwu łokciowego. Zabieg operacyjny wykonuje się w znieczuleniu przewodowym, rzadziej ogólnym. Hospitalizacja trwa 1 dzień.
Zapalenia ścięgien mięśni zginaczy palców i pochewek ścięgien mięśni zginaczy palców
Zapalenie ścięgna lub pochewki ścięgna mięśni zginaczy palców może być wywołane długotrwałymi, często powtarzanymi przeciążeniami i mikrourazami. Objawy zapalenia zarówno ścięgien, jak i pochewki ścięgien mięśni zginaczy palców, obejmują ból, obrzęk, ocieplenie i tkliwość, najczęściej na całej długości palca (palców) po stronie dłoniowej, czasami nawet na dłoni lub dalej, na przedramię Ruchy aktywne, zwłaszcza zginanie, są ograniczone, ruch bierne w mniejszym zakresie, rzadko wcale.
Ból, obrzęk czy tkliwość zaczynają się stopniowo i obejmują duży obszar, np. cały palec, a nie występują miejscowo, jak choćby przy uszkodzeniu troczka zginaczy. Po drugie, ból jest właściwie stały, praktycznie nie ustępuje nigdy do końca, choć może się zmniejszać, zwłaszcza w bezruchu. Jednak każdy dotyk czy ruch, niezależnie od tego, w którą stronę, zwiększają ból.
Leczenie zapaleń ścięgien obejmuje odpoczynek i środki przeciwzapalne. Lekarz może rozważyć krótkie (2-3 dniowe) unieruchomienie jeśli stan zapalny nie ustępuje.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz